Gunaydin gazetesinde yayinlanan gazete kupurunden birkac kesitler...
ESI, OGLU VE SEVDIGI ASKERDE OLANLARA GELSIN BU!!!!
Oncel Ozicer diyor ki: diyor ve benim dusuncelerimi yasadiklarimi da ifade ediyor... eline diline saglik olsun
Gonlunce cilvelenemezsin
Ama olsun, her seye ragmen enteresan bir deneyim. Bir kere asker ozlemek ve beklemek baska bir seymis.
Biraz klostrofobik bir durum aslinda...
Kendini hapsolmus, kapana kisilmis gibi hissediyorsun yani.
Hem icerideki hem de disaridaki olarak...
Cunku hani bilsen ki adam Cin' de, Macin' de: "Vaktim yok, param yok, gidemikyorum" dersin ama blirsin ki sartlar uygun olsa ona ulasirsin.
Burada oyle olmuyor iste. Bir tarafini da yirtsan yok, gorusemezsin.
Telefonda bile oyle zirt pirt konusamazsin. Ziyaretlerin bilmem kac kisinin icinde gerceklesir, yalniz kalamazsin. Soyle bir gonlunce cilvelenemezsin. Hatta hani soyle agzinin tadiyla esasli bir kavga edemezsin.
Bir kere her isin bir raconu ve de asker psikolojisi diye bir sey var.
Onlari iceride uzmemek, canini SIKACAk konulari anlatmamak, kafasini takacagi mevzulari saklamak, aradiginda ses tonunu hep neseli moda ayarlamak durumundasin.
Cok dogru yazmis yazan. Ozledim kavga etmeyi naz tripler yapmayi ama nafileeeeeeeeee....
Fakat az kaldi, SAFAK 18...
ASKLA kalin Medinem
