Elifnur'un sekerlerinden

Abartılı bir hazırlık yapamadım miniğime ama elimden geleni de boşa koymadım.
Annem hep der ki; Kızım ne yaparsan yap özenirsen ve sonuca getirirsen elbette o güzel olacaktır. Nitekim de öyle oldu.
Severek hazırladım ikram çikolatalarını... 

Henüz 2 günlük iken...

Minik'e not: Miniğim... Seni çok seviyorum... Cikolata olan sensin... Ohhh doyamam sana hele kokuna.Şuan yanımda yatmış sen uyurken senin tatlı nefesini dinlemekteyim.

Medinem

HER ISIN BIR RACONU VAR-Oncel Ozicer'den

Gunaydin gazetesinde yayinlanan gazete kupurunden birkac kesitler...

 ESI, OGLU VE SEVDIGI ASKERDE OLANLARA GELSIN BU!!!!

Oncel Ozicer diyor ki: diyor ve benim dusuncelerimi yasadiklarimi da ifade ediyor... eline diline saglik olsun

Gonlunce cilvelenemezsin

Ama olsun, her seye ragmen enteresan bir deneyim. Bir kere asker ozlemek ve beklemek baska bir seymis.

Biraz klostrofobik bir durum aslinda...

Kendini hapsolmus, kapana kisilmis gibi hissediyorsun yani.

Hem icerideki hem de disaridaki olarak...

Cunku hani bilsen ki adam Cin' de, Macin' de: "Vaktim yok, param yok, gidemikyorum" dersin ama blirsin ki sartlar uygun olsa ona ulasirsin.

Burada oyle olmuyor iste. Bir tarafini da yirtsan yok, gorusemezsin.

Telefonda bile oyle zirt pirt konusamazsin. Ziyaretlerin bilmem kac kisinin icinde gerceklesir, yalniz kalamazsin. Soyle bir gonlunce cilvelenemezsin. Hatta hani soyle agzinin tadiyla esasli bir kavga edemezsin.

Bir kere her isin bir raconu ve de asker psikolojisi diye bir sey var.

Onlari iceride uzmemek, canini SIKACAk konulari anlatmamak, kafasini takacagi mevzulari saklamak, aradiginda ses tonunu hep neseli moda ayarlamak durumundasin.

Cok dogru yazmis yazan. Ozledim kavga etmeyi naz tripler yapmayi ama nafileeeeeeeeee....

Fakat az kaldi, SAFAK 18...

ASKLA kalin Medinem

Veda... Okulumu çok özleyeceğim

Artık neredeyse Istanbullu oldum diyebilirim...
Fazla uzun yazmak istemiyorum fakat okulumdan çıkısımı aldım... COK ZOR OLDUUUU....

 İleriki gunlerimde bu postu tamamlarım... Biraz daha zamana ihtiyacım var... Sevgili ise henüz daha askerde. 30 Ocak Rabbim izin verirse artık birizzzzzzzzzzzzzz... Ben hazırlıklarımı yaptım. Işten çıktım şu an Istanbuldayım ama gelecek pazar Hollandaya geri dönüyorum. Ocak sonu artık kesin geri dönüş...

MEDINEM

De Porceleyne Fles (Kraliyet Porselen çömlek Fabrikası) DELFTS BLAUW

Yıllrca cok uzun yıllarca Hollandada yasadım ama bır turlu fırsatım olmamıstı Porselen Fabrıkasında kendı tabagımı boyamak. Normalınde herkese acık degıldır zaten. Senede 2 gun Kasım ayında oluyor. Hollandadan ayrılmadan once denk gelmesı ne ıyı oldu. Tadını cıkarttım o gunun.
Yaklasık 1 buçuk ay öncesi annem ve sevgili Tuhfe ile Porselen Fabrika da kendi çalışmamızı yaptık.
Müzeyi de gezdik...

Fabrikanın girişi

Calıstıgım tabak

Annemın calısması. Bana hatıra olarak...

gıtmeden once evde tasarladıgım lale

Aman su dagınıklıga bakın... Ama ben boyleyım ıste calısırken hehe...

Elım tıtrememıs ıcın pur dıkkat tutuyorum fırcayı. Basımda gelen bakanlar ve  yerel gazete ıcın foto cekenler...

Bıze verdıklerı azıcık fındık buyuklugunden de ufak sıyah sert bır boya. Bunu sulandırırak rengı acıyorsun. Tek bır vurusla yada boyama ıle calısman gerekır. Acık renkten koyuya dogru calısmak en akıllıcası. Ben kolay bır desen sectım cunku daha once tecrubem yoktu. Ha bırde elın hıc tıtrememesı gerekıyor.
Porselen pısınce renkler mavıye donusuyor. Benım tabagımın pısmıs halını henuz resımleyemedım. O yuzden kusura kalma blogum...

Muzeden bır foto

Harika bir tecrübe oldu
MEDINEM

Yarin persembe sonra da Cuma...

Hayatimda yasayacagim en onemli gunlerden birtanesi olacak Cuma... Zor ve duygu yuklu bir gun... Herseyin bir sonu var ya iste bu da oyle bir sey...
Bitecek, bitiyor derken BITTI olacak... Yasadigimiz surece hep secenekler var olacaktir yasantimizda. Bende bir secenek yaptim...

Geceleri uyuyamiyorum bile... Ayrica bu kadar beni etkileyecegini tahmin edememistim. Hersey cok guzel olmali! Duygu patlamasi yasamaktayim. Guzel yani, sevildigimi goruyorum.... Elhamdulillah...
Devami gelecek...
Amaaa..... Birtek kisi var herseyi bilen... En detayina kadar... O da kimseye birseycik demezzzzzzz.... Tuhfe, uyurken dislerimi gicirdattigimi kimseye deme e mi?... :))) Zavallim, iyi cekiyor beni...

MEDINEM

Dun aldiklarimdan birtanesi

Is cikisi bankaya ugramam gerekiyordu ve sevgili icin birsey bakacaktim... Derken kendimi H&M icinde buldum... Bu renge zaten bayiliyordum ve tam rengine uygun topuklu ayakkabim vardi... Elbisenin fiyati yaklasik 30 euro kadar birsey.... Siril siril duran ve pantolon ustu giyebilecegim bir elbise... Sadece bu sekilde zaten giyinemem de...
MEDINEM

DIY: baby buggy... Hemde cok cici...

Kiz cocuklari buna bayilacakkkkkk.... Carsi carsi gezmeye de gerek yok! Ama becerikli olmaya gerek var!...
Resim resim inceledim ve cok begendim.

Oyuncak bebek arabayi farkli bir hale donusturulmus bir calisma. Yapana BRAVO...

Ikea gibi yerlerden alabilinecek bir sepet...

Birde bu bebek arabasinin onceki haline bakin ve aradaki farki gorun...

Daha fazla detay icin sizi KOJODESIGNS'in bloguna davet ediyorum...

Benden Notlar: Pazartesi oglen geri donmus bulunmaktayim. Harika bir hafta geride kaldi!... Sevgili ile bol bol vakit gecirdik moral bulduk. Onu ancak 3 ay sonra gorebilecegim, yani TEZKERE'ye toplam 94 gun kaldi. Bende isime basladim. Ogrencilerimle olmak ve onlara kavusmak da bana iyi geldi.
Sevgiyle... MEDINEM

Bu gece yolcuyum...

Oleyyy... Bu gece yolcuyum Istanbula... Esim de askerden izin alabilmis. O da cumartesi gelecek ve tam 8 gun beraber olabilecegiz. Heyecandan mideme agrilar bindi. Ogrencilerim de benim namima bir heyecan yasiyorlar.

Goturmem gereken gerekli seyleri ayirt ettim. Yavas yavas tasiniyorum yani  Istanbula, insALLAH... Bu aralar feciiiiiii yogun gecti, neler yaptim neler... Tum dolaplarimi bosalttim herseyi torbalara doldurdum. Atilacaklari attim, hobi esyalarimi okula tasidim. Giyemeyecek oldugum kiyafetlerden guzel olanlari ogrencilerime verdim. Ev esyalarini internet uzeri 4 gunun icinde sattimmmmmmmmm.... veya verdimmmm... Sasilacak olay ha, hepsi gitti... Hometrainer bile 2 gun icinde gitti. Demekki insanlar cok zor durumda, hicbirsey eskisi gibi degil ki aninda alindi. Ev bombos kaldi sayilir. Daha cok islerim var ama yavas yavas yoluna giriyor.

Durum boyle hal alirken icimde burkuluyor... Neredeyse 11 yildir calistigim okulumdan nasil ben vedalasacagim, is arkadaslarim can arkadaslarim gibi. Herseyi ezbere biliyorum, herkesi velileri, ogrencileri... Isimden cok memnundum. Ahhhh bu sevda yollari.. ahhhh... sevda herseyden insani vazgecirtiyor. Ama esim icin deger diye dusunuyorum. Onunla cok mutluyum...

Ani olarak kalsin dedigim sey:
Beni cok seven kocaman bir ogrencim var Y. Hastayim ona o da bana. Sorunlu ogrenci diye bilinir fakat aram onunla pekiyi. Herkesi dinlemez. Bir beni birde meester A. tanir.Gerisini takmaz. Benim gidecek olmam cocuga cok batiyor. Hic istemiyor... Simdiki tatilde bile ozleyecekmis... Ogretmenim son ama en son gunun ne zaman ve hangi saat diye sormaz mi? :)) basini oksadim gulumseyerek. AAAA dedim yil basi tatili oncesi christmas kahvaltimiz olur ya iste son kez o zaman bir olucam sizlerle dedim... Ne dese begenirsin?.... Zaten lafi hazirdir hep, o yuzden beni cekiyor kendine ya.. ONCE MIDEYI DOLDURUP SONRA GIDECEKSIN HA.. :))))))) Patladim orada... Dedim planla o zaman harika yemekler getir ayarla dedim... Yavrucak dedi ki: ogretmenim senin icin en buyuk eng uzel hediyemi alicam...
Onu alistirmaliyim.... Yeni gelecek ogretmenini de sevmeli ve kabullenmeli. Yoksa ders filan yapmaz da. Terapilerime basladim zaten, o da farkinda... hehehe

Ya varya, aslinda ben okul hatiralarimi da bloguma dokmelyim.. ani olarak kalsin hepsi!....okurum sonra istanbulda....

Simdi biraz dinleneyim ve yolculuk hazirliklarim baslasin. Taksiciyi de aramam lazim unutmadan...

Sevgi ve ASKla kalin.... MEDINEM

Yillar Sonra...

Yillar sonra iste bu adreste bulusuldu!...

Gecen hafta dersteyim ve tanimadigim bir numara beni cep telimden aradi. Actim ve o sesi hemen tanidim... G. sesiydi... Bir ciglik bir heyecan gitti. Ogrencilerimi bile unuttum o an. Beni arayan yatilidan cok sevdigim ve samimi olan arkadasimdi. Ortaokul yatilida birdik. Lisede ben onlardan ayrilmistim ama sadece cismen bir ayrilik olmustu bu. Sonrada bir kere R'dam Ahoyda denk geldik birbirimize tavafuken. O nisanliydi... Ne olduysa hatirlayamiyorum oylece kaldi.
Arkadasla hemen cumartesiye sozlestik. Birtek o degildi o donemde arkadaslardan. S. H. ve Y. de vardi. Tam bir gruptuk.. Grubumuzun yarisi diyebilirim.
Yatili arkadaslik bambaska oluyor. Kardes gibi oluyorsun, herseyi paylasiyorsun. Cilgindik, delidoluyduk ve bir o kadar da masumduk duygularimizla.

Cin cagirma, tulleri sokerek gelin damat, ranzaya vurarak darbuka ritmi ile danslar (hep ayni ritim olurdu hehehhee)... Gizlice carsiya kacmak icin yurttan bir kac saatligine kacma, yurda ekmek sokmak yasakti ve vatkalarin altina saklayarak ekmek sokardik, banyoda sobayla isinirdi sicak su bu yuzden odun kirarak soba yakardik... Hayati hep beraber ogrendik. Soba yakmayi nereden biliyorduk ki?... Hepimizde Hollandadan gelmistik.

Derken iste yillar sonra ilk defa gordugum arkadaslarimla bulustum. Zaman az geldi bize... doyamadik hic.... tum hatiralar anlatildi... Ve ayrildiktan sonra kim ne yapti etti...  Hepsi evlenmis anne olmuslar. Yakismis onlara... Kamil amcanin tostu, sinekli bakkal, nohut, kutuphane, kutuphaneye giderken aldigimiz ayvalar, mudure hanim, benim sakiz cignerken turkce ogretmenimden azar isitmem..  Her bir olay ayri bir olaydi :)
Anlastik bir daha bu kadar ayri olmayacagiz... Hep birbirimizle gorusecegiz... Tek bir seye uzulduler ve dediler ki: Medinem, tam seni bulduk sen tasinacaksin artik Istanbula.... O gune kadar bol bol goruselim...!!

Cok mutluyum... O donemlere geri dondum...
Rabbim hep bizi mutlu eylesin insALLAH...
sevgiler Medinem

Guzeli paylasmak babinda...

Demisimdir onceden de: Pazar aksamlarini hicccccccc sevmemmmmm....


Dun aksam yine o felsefe ile gezinirken evde gozum ilisti ilim dostum dedigim Imam-i Gazzali'nin Ihyau Ulumiddin'e.
Benim zor gunlerimde veyahut daraldigim anlarimda edindigim en guzel dostum. Kalbime ferahlik sacan yazilar... 
Bir arkadasim bana ohooo agir kitaplar okuyorsun demisti. Ben oyle gormedim hic. Tam tersine! Satir satir okumuyorum veya gunluk... Gozume ilismesi gerektigi anlarda o beni buluyor. Miknatis gibi cekiyor kendine, ne hos degil mi?... Eeee... Dost edinmisiz. Dost kendini hangi anlarda gostermeli!


Iste oylesi bir anda yine BURADAYIM, AL BENI ELINE dedi. Aldigim an sicakligini hissettim... OHHHH.... ozlemisim sayfalarin sariligini ( 1. hamur degil, hehehe) ve kitabin kokusunu.


Sonra okudum okumam gerekenleri. Bu seferki bir dua'ydi. Hemen telefonuma kayda aldim. Blogta da yerini alsin diye ancak bu aksam tiklayabiliyorum.

"Allah'im, Seni sevmeyi ve Seni seveni sevmeyi ve Senin sevgine beni yakistiracak seyi sevmeyi bana nasip et ve Senin sevgini soguk suyu (coldeki sicakligi dusunerek) sevmekten bana daha sevimli kil." AMIN AMIN AMIN!!!
Tirmizi, Muazdan rivayet etmistir.

MEDINEM

Sonu sanki bitmeyecek yol...

Ordayim... Varim, ama yokum... Aslinda yokum fakat varsayimla varim...
Orda kalakalsam ve zaman dursa demeye variyor dilim.. Sonra yok yok diyorum olamaz... Belki arzuladigim ve bitmesini bekledigim yolun sonu guzel olur. Hepimizin de istedigi bu degil mi? ...

Bu kadar...
MEDINEM

Bu ciceklerden sizde yapmak istermisiniz?

Gercek ve kabarik gibi durusu cazibeli geliyor. Hayatimizda hep kalbimizin sesini dinlemeyi hep isteriz, birde becerikli olsak diye de isteklerde bulunuruz. 
Bu son istegi gercekleklestirmek kolay..
Buraya tikladiginiz zaman hem kaynak hemde yapim asamalarini goreceksiniz...


Mis gibi kalin... MEDINEM

Benden Notlar: Daha once bahsettigim agresif tipli olan ogrencimle guzel temeller attik. Okula sevinerek geliyor ve gul gibi gulucukler saciyor bana ve etrafina. Mutluyum!. Bundan daha degerli ne olabilir ki?...
Sevgiliye duydugum ozlem devam ediyor. Her zaman ki gibi telefonumu gozetleme nobetindeyim bende. Tringg... diye calip sevgilinin sesini duyabilecekmiyim heyecanini yasamak da pek guzel. Sali gunu eve geldi bolca gorustuk skypeden... Ertesi gunun ogleni tekrar kesana gitti. Aksamki sohbetimiz cok eglenceli gecti. Komik seyler anlatti; geceleri kogusta horlama sendromu basliyor demesi yetti... :)

Hema`nin Dolap Sepeti

"Hema" diye yasadigim ulkede bilinen magazaya gerek kalmadikca pek ugramiyorum. Aslinda uygun fiyata cok hos seyler var. Ihtiyacim oldugu vakit soyle bir girer hemen cikarim. Goz zevkime hitap edenleri goz hiziyla radardan gecirip hafizamin biryerlerine kayda alirim. Is, tatil ve ev icin gerekli olan bir durum hasil oldugunda aklima Hema, Blokker ve Wibra gelir ve o vakit yolumu tutarim.

Hema da satilan bu sepetlerden cesitli boylarda cok gordum fakat  Pimpelwit`in yaptigi fikir aklimdan gecmedi. Onun blogunda gorunce gipta ettim yaniii.... Yuh... senin niye hic aklina gelmedi boylesi fikir Medinemmm diyebildim :)) ve... bloguma kayda aldimm...

Benden Notlar: Asker yolu beklemek zor, zor, zor.... Beni hergun aramaya gayret ediyor. Onun ufacik bir ses tonu bana nefes  veriyor, can katiyor cananima :) Ocak sonuna kadar YA SABIR...
Onun askere gidisi Ramazanla bir denk gelmesi cok iyi teselli olmustu. Rahmet yagsin uzerimize diye dua ettim bide tum musluman kardeslerimiz icin de elbette.
Okulda bir ogrencim var, hic sormayin acaip davranis bozuklugu gosteriyor bu son zamanlarda... Birde onun icin YA SABIRR cekiyorum :) Seviyorum keratayi, agresifligi tutmasa... Ona kizip bagiracagima basini oksadim, sasti kaldi zavallim :))) Icten buyuk bir mutluluk yasadigini hissettim bende mutlu oldum. Bu ogrencim hani derler ya adin cikacagina canin ciksin diye, o misal etiketlenmis. O etiketi kaldirirsam olay tamamdir diye dusunuyorum. Hadi hayirlisi...
Sevgiler... medinem

Ozledim...

Ben seni cok ozledim ve ozluyorum... Ayni resimdeki kucuk kiz gibiyim...
Elimi hic birakmayan ve beni hep yaninda tasiyan sevgili... Birtek sana yapabildigim cocuksu hallerimi ozledim...

Medinem

Kafaya koydum, aldim geldim

Gunun ilk muhabbeti ayakkabi oldu.
Normalinde zil calmadan once ogretmen arkadaslarla biraz ogrencilerden konusuruz falan filan...
Ben biraz erken gelmistim ise, calisma cetvelimi incelerken arkadaslardan biri daldi iceri ve pcde inlog yaptigimi gorunce hemen bana "medinem, dolcis'in sitesine bakarmisin? indirim varmis..." deyince ben firladim ve dalis yaptim siteye... Hic benlik olay degil aslinda da ya... Normal zaman "hiii, tamam, ok" der ve sonraya birakirdim. Genellikle de ise dalar ve unuturdum.

Eeee... gidip alacagim varmis kismette. Iyi de oldu. Is cikisi arkadasla vinnnnnnnnn carsiya.
Toplam 35 euroya 5 tane ayakkabi aldim. Hemde kaliteli guzel, zevkime uygun.

bunun altin sari rengi, hafif piriltili.. 

Veeeeeeeee.... Bir tane de sevgiliye... Onu hic unuturmuyum, her ne kadar askerde olursa olsun, gelecek bahara giyebilir rahatca.
Aksam sevgili ile 2 dak. kadar konusabildik... Hemen yetistirdim :))  Umarim o da begenir. Begenmese de birine veririz artik.

Dun guzel bir haftaya merhaba dedim ya, guzel olacagi buymus sanirim. 

Sevgiler medinem

Bebegi olanlara...

Ufacik, minicik bebekli olan anneler nereden vakit kazanip yababilirler bilemiyorum. Yaparlarsa da BRAVOO... Annanelere, teyzelere, yakin arkadaslara falan ancak eline alirlarsa olur... Fikir olarak guzel, bende kalsin :)

Yeni bir haftaya merhaba diyorum... Okullarin 2. haftasina girdik. Full tempo ile calismaya devam, ohh ne guzel...
Hayatimda ilk defa bu denli sevinerek basladim ise. Tek bir sebebim var: Zaman cabuk gecsin!!!... Sevgili askerde... Aha, baska zamanlarda da severek gittim ve gidiyorum isime. Meslegimi cok seviyorum ama bu sefer daha bir baska oldu iste...

Selamlar, Medinem

Bu yilin ilk sahuruna kalkis...

Sevgili ile anlastik... Sahura birlikte girecegiz insALLAH. Once kim uyanirsa o caldiracak teli.
Bu onemli bizim icin cunku bu Ramazanin ilk ve son birlikte yapabilecegimiz sahur olabilir.Ha, persembe gunun sahuru da var daha, pardon!
 Dugun oldu, balayi oldu ustune birde tatil ve tatli gecirilen zamanlar...
Ve... aci veren ayrilis. Benim Hollandaya geri donmem gerekiyordu ve bu sabah 1 de geldim haneme. Sevgili de kisa donem askere. Persembe gunu  Edirneye insALLAH... Tezkere, tezkere... (tr de oyle deniliyor sanirim..) Ne zor olacak... Onceden hic degilse internet uzeri gorusuyorduk hergun, ya simdi? Uhuuuu.. "Ne zor olacak" cumlesini kullanma diyor benimki. Kelimelerin esrari vardir ve olumsuz konusma diye telkin eder beni. Soyle demem gerekiyor: Bu donem insALLAH zor olmayacak.. :)))
Bir muddet buna sabrederek guzel bir Ramazan gecirmeyi planliyorum.

Sevgili sahurda annesinden yumurta pisirmesini istemis... Ben ise karar veremedim. Ama bir bardak su sonra peynirli domatesli ekmek ve yaninda nescafe olur sanirim. Ve son  yatmadan once de tekrardan su!
Gece saat 3 'e kuruldu!

Durunn bir dakka... nasil unuturum yaa... Orduya gittigimde dut pekmezi vermislerdi bana ( sevgili GONUL CELEN'in annesi yani). Iki koca yemek kasigi pekmezden de yerimm... Tadi cikolata gibi.... Pek de guzel :) Sevgiliye soyluyeyim o da yesin :) Gozunun onune hem beni getirir. Turkiyedeyken oyle bir yiyordum ki karsisinda, parmaklarimi yalayarak... Nasil giristigime ve nasil tabagi siyirdigima baka kaliyordu. Tazmania misali ben...
F. Halaya tesekkur ediyorum tekrardan... Allah razi ola...

Hayirli Ramazanlar ve sahurlar...
MEDINEM

Nice Mutlu Gunlere...

Hersey cok guzel gecti... Tam istedigimiz gibi... 


Bizi seven ve bu mutlu gunumuzde beraber olan ve gelemeyen herkese tesekkur ediyoruz. 

Sevgiler... Medinem ve E.


Dipnot: Resimi ancak bu haliyle ekleyebildim... Sevgili bu kadarcigina musaade etti... hehe..

Bu pazar'a dugun var...

Az kaldi... Bu pazar...

Cuma'ya kadar calisiyorum... Carsamba aksami son sinif ogrencilerle veda aksamimiz olacak... Karneler son kez gozden gecirilecek... Ha, Veda kitapciklarda oyle... Veda mektubu yazilacak... Sinif toparlanacak... Bu aksam bizimkilere ugramam lazim, vermem gerekenler var. Onlar arabayla gittikleri icin carsamba gunu cikiyorlar yola. Vs. vs. vs. vs....
Ben ise cumartesi aksam Istanbuldayim... Gelinlik son provam, teslimat :)))  Herkes diyor kizim sen cumartesi gidiyorsun ertesi gun evleniyormusun? diye... Bana sorsaniz hersey tamam. Fakat boyle tepkileri duyunca diyorum acaba bende mi sorun var yoksa ben eksik mi davraniyorum... Ama bu sekilde de iyiyim. Uzun uzun dusunmeye vaktim yok. Fazla hazirlancam diye takilsam strese girerim. Benimkisi son dakka olaylari yani. Ins. hersey yolundadir.
Bunlari da alelacele yaziyorum.. Yoksa blogumda hic yer vermemis olacagim, bu da benim icin bir eksiklik.
Unutmadan, ogrencilerimi cok seviyorum. Onlarla son gunlerimiz ve o kadar muhabbet dolu oldular ki. Canlarim yaa.... Piyesler, danslar tum hazirliklar onlari da yordu.

Ben kacar...
SEVGILER... MEDINEM

Zikrim; dilimden ve kalbimden dusme...

Gaflet yakamda ve birakmiyor beni ki kendime geleyim... Ne ettim de gaflete dustum ve gereksiz harcamalar yaptim. Dunden beri icimde bir daralti.
Anladim ve bildim...
Sensiz olmuyor!
Sen olsaydin olmazdim boyle...
Gonul bagim SEN OL...
Dolas bende ki bendeki beni bileyim...




Mubarek 3 aylar tum musluman alemine hayirli olsun...
MEDINEM